معمولاً وقتی نتایج مثبت یک کار سریع تر خود را نشان مي دهد، انسان به ادامه کار امیدوارتر شده و بهتر عمل می کند. گاهی اوقات به دلیل نمود دیرهنگام نتایج، انجام یک فعالیت یا رسیدن به یک هدف متوقف می گردد. در فرایند کاهش وزن نیز ظاهر شدن سریع نتیجه، یعنی لاغری سریع و باریک تر شدن اندام، همانند یک کاتالیزور، سایر مسیر حرکت را هموار تر می سازد.

همانطور که قبلاً هم اشاره کرده ام نیاز داشتم که ظرف مدت دو ماه وزن خود را تا حد قابل توجه ای کاهش دهم که این کار جز با کالری های کم تر و غذای کم تر از حد معمول استاندارد رژیم گرفتن یعنی 1200 تا 1500 کالری امکان پذیر نبود. پس از حصول نتیجه اولیه(هدف کوتاه مدت) حال رسیدن به وزن ایده ال را به عنوان هدف میان مدت و تناسب همیشگی اندام را به عنوان هدف بلند مدت در نظر گرفته ام.

اما مشکلی که در این میان پیش آمده این است که من در مدت دو ماه اول به کم غذا خوردن عادت کرده ام و چون هنوز به هدف اصلی نرسیده ام از نظر روانی نمی توانم میزان غذای خود را افزایش دهم. ضمن اینکه در این مدت گروهی از غذا ها را کنار گذاشته ام و مطمئناً تا رسیدن به وزن مورد نظر از خوردن آنها پرهیز خواهم کرد. البته سعی کرده ام که کربوهیدرات را افزایش دهم و این مساله نیز هنوز نتوانسته میزان کالری های ثبت شده در یادداشت های من را افزایش دهد. بیرون بودن از خانه در طول سال تحصیلی هم باعث شده که دربرخی از روزها نتوانم بر اساس 4 وعده غذای تعریف شده(صبحانه - میان وعده 1 – ناهار - میان وعده 2) غذا بخورم که دلیل دیگری بر کم کالری بودن این روزهای من است.

ان شاء الله به محض رسیدن به وزن هدف، خوردن برخی غذاهای معمول را آغاز خواهم کرد. البته فکر کنم که مجبور شوم وزن هدف را کم تر کنم چون دوست ندارم BMI بالای 20 داشته باشم. حالا که قرار است لاغر شویم پس بهتر است نوع مطلوب آن را انتخاب کنیم.

ضمناً همچنان مقاومت چربی ها در ناحیه شکم و به خصوص پهلوها زیاد است و نمی دانم آیا روزی از شر این مهمان های ناخوانده راحت خواهم شد یا نه؟

با سپاس از حوصله و همراهیتان.

دوستدار همه شما: امید!

  RSS