
محققان ميگويند؛ با كنترل يك آنزيم اصلي در مغز ميتوان در آينده چاقي را درمان كرد. آنزيم «سيرتل» در بدن توجه بسياري از محققان را بعنوان يكي از اسرار احتمالي طول عمر به خود جلب كرده است. هم اكنون محققان دانشگاه براون، بيمارستان رودايسلند و مركز پزشكي دانشگاه جنوب غربي تگزاس دريافتهاند كه آنزيم سيرتل در مغز مزاياي بالقوه خود را براي سلامتي دارد و ممكن است باعث لاغرتر ماندن اشخاص شود. اين محققان نشان دادند كه متوقف كردن فعاليت سيرتل در منطقه هيپوتالاموس مغز ظاهرا به كنترل مصرف مواد غذايي كمك ميكند، يافتهاي كه ميتواند در كشف شيوههاي جديد براي درمان چاقي تاثير به سزايي داشته باشد. جزئيات اين مطالعات در مجله پلوس وان منتشر شده است. اين پژوهش اولين مطالعه عميقي است كه روي نقش متابوليك اين آنزيم در مغز صورت گرفته است و نشان ميدهد كه رفتار سيرتل در مغز متفاوت از ديگر اعضاي بدن مانند كبد و پانكراس است. در حالي كه در مطالعات پيشين نقش اين آنزيم معمولا در ساير اعضا به جز مغز مطالعه شده است. مطالعات قبلي تاكنون نشان داده كه امساك از غذا خوردن و روزه داري سبب فعال شدن هورمون سيرتل شده و در نتيجه به افزايش طول عمر كمك ميكند.
رژيم اتكينز ابداعي دكتر رابرت اتكينز مي باشد . وي پزشك امريكايي و متخصص قلب و عروق مي باشد. وي چاقي را يك اختلال متابوليكي مي دادند كه در اثر زيادي انسولين درخون و مقاومت سلول ها در برابر انسولين به وجود مي آيد وچاقي اصلا ربطي به سوخت و ساز چربي كه خورده مي شود ندارد . با شروع رژيم بعد از 48 ساعت كه ذخاير گليكوژن بدن تمام مي شود چربيها ي ذخيره شده در بدن شروع به آب شدن ( ليپوليز ) مي كند كه سطح بالای اسيد هاي چرب در خون گواه اين مطلب است . شيوع بالاي مرض قند ، بيماريهاي قلبي و فشار خون در افراد چاق به علت افزايش غيرعادي انسولين است . در رژيم كم كربوهيدرات بدن اين امكان را پيدا مي كند كه با آن كه كالري را به مقدار لازم دريافت مي كند ولي به طور مداوم وزن و اندازه كم مي كند يعني كالري زودتر از آن كه جذب شود به صورت حرارت از بدن خارج مي شود . پيروي از رژيم در افراد چاق ثابت شده كه ميزان كلسترول و فشارخون را كاهش مي دهد . با توجه به اینکه این نوع رژیم نیازمند بررسی های بسیار ظریف و دقیق می باشد که از عهده اشخاص عادی خارج است فقط توصیه می شود این نوع رژیم تحت نظارت متخصصین تغذیه انجام گردد لازم به ذکر است که اجرای این نوع رژیمها در مقطع های کوتاه کاربرد دارد هر چند که عوارض آن نیز بسیار قابل توجه است.
افرادی که میخواهند در طول زمان وزن سالم خود را حفظ کنند، نباید در مورد مصرف چربی وسواس نشان دهند. به گزارش خبرگزاری رویترز این پژوهش نشان داد که درصد کالریهایی یک شخص از چربی در مقابل کالریهای ناشی از پروتئین یا کربوهیدرات، به دست میآورد، ربطی به این که آنها چه مقدار باعث افزایش وزن در سالهای بعدی میشوند، ندارد. دکتر نیتا فروهی از موسسه علوم متابولیک، بیمارستان آدنبروک در کمبریج انگلیس و همکارانش دریافتند که انواع چربی مورد مصرف هم از این لحاظ تفاوتی ایجاد نمیکنند. فروهی و گروهش یادآوری میکنند که نقش محتوای چربی در رژیم غذایی و اضافه وزن هنوز مورد اختلاف است. آنها برای بررسی این موضوع، دادههای مربوط به تقریبا 90 هزار مرد و زن از شش کشور مختلف که در یک تحقیق بزرگ اروپایی شرکت کرده بودند، مورد توجه قرار دادند. مشارکتکنندگان برای حداکثر تا 10 سال پیگیری شدند. میانگین دریافت چربی از 31.5 درصد تا 36.5 درصد از کل کالریهای دریافتی افراد متفاوت بود. به طور میانگین، این افراد هر سال 60 گرم افزایش وزن پیدا کرده بودند. اما تجزیه و تحلیلها که چندین عامل را مورد نظر قرار داده بود، هیچ رابطهای را میان میزان افزایش وزن این افراد و میزان خوردن چربی، یا دریافت چربیهای چنداشباعنشده در مقابل چربیهای اشباعشده را نشان نداد. فروهی گفت این یافته را نباید به این صورت تفسیر شوند که افراد میتوانند هر چقدر که میخواهند چربی بخورند. او افزود: "چنین کاری ابلهانه است، چرا که برای مثال شواهد بسیاری از هم اکنون در مورد ضررهای بالقوه رژیمهای غذایی غنی از چربيهای اشباعشده یا چربیهای ترانس برای سلامتی وجود دارد." او افزود: "سالمترین راه برای اجتناب از افزایش وزن این است که ترتیبی دهیم که دریافت کلی کالری فرد را با کاستن از مصرف چربیها و قندهای اضافه شده به غذا بکاهیم، چرا که این مواد همگی میزان کالری غذایی را میافزایند و در عین حال حاوی مواد مغذی ضروری نیستند، مراقب اندازه وعده غذایی باشیم (تا این اندازه در طول زمان افزایش نیابد) و در همان زمان به طور منظم فعالیت جسمی داشته باشیم."
این تنها قار و قورهای شکم نیست که بعضیها را به پرخوری وا میدارد. مطالعات نشان میدهد که ذهن افراد پرخور عامل محرک آنهاست. به گزارش لایوساینس، مطالعات نشان میدهد که همان ذهنیتی که معتادان را از ترک باز میدارد، توانایی کنترل غذا خوردن را هم از افراد پرخور میگیرد. در حال حاضر کم اشتهایی و پرخوری عصبی در راهنمای آماری و تشخیصی بیماریهای روانی (DSM) که راهنمای اصلی روانپزشکان است، قرار دارد.چارلز اوبرایان، مدیر مرکز مطالعات اعتیاد دانشکده پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا و عضو کارگروه تهیه DSM جدید میگوید: "بحثهایی بین پزشکان وجود دارد که آیا پرخوری باید به عنوان یک بیماری مغزی شناخته شود یا نه."دو محقق از لابراتوار اختلالات اعتیادآور در دانشگاه بوستون در مطالعات خود دریافتهاند که تغذیه موشها با غذاهای ناسالم همان ناحیه از مغز را تحریک میکند که مصرف مواد مخدر تحریک میکنند. این محققان در آزمایش دیگری، تعدادی موش از یک گروه را از رژیم غذایی سالم ولی یکنواخت خود جدا کردند و به آنها غذاهای شیرین، پرانرژی و سنگین خوراندند. بعد از دو روز، این موشها به گروه خود و رژیم غذایی سالم قدیمی بازگشتند. سپس مشاهده شد که این موشها دیگر تمایلی به غذای سالم نداشتند و نسبت به موشهایی که هرگز غذاهای ناسالم را امتحان نکردهاند، کمتر از غذای سالم تغذیه کردند. محققان معتقدند که اختلالات اشتها میتواند در افرادی رخ دهد که رژیم غذایی ثابتی ندارند و رژیم غذایی آنها بعضی اوقات شامل غذاهای سالم است و بعضی اوقات غذاهای ناسالم. این افراد تمایل خود به غذاهای سالمی که افراد سالم از آنها لذت میبرند را از دست میدهند. البته فقط اشتهای افراد به غذاهای سالم نیست که تحت تأثیر رژیم غذایی آنهاست. محققان دانشگاه بوستون همچنین در آزمایش بر روی موشها دریافتند که بازگرداندن موشها از رژیم ناسالم به رژیم سالم بادامه مغز آنها را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. بادامه ناحیهای از مغز است که اضطراب را کنترل میکند. بادامه مغز موشهای تحت آزمایش بعد از بازگشت به رژیم سالم، 5 برابر میزان پروتئینی به نام CRF(Corticotropin Realizing Factor) را ترشح میکند. این همان مادهای است که معتادان را از ترک عادات خود بازمیدارد. در ادامه این ماده زمانی به سطح متعادل خود رسید و موشها را از اضطراب و تشویش نجات داد که غذاهای شیرین و ناسالم وارد رژیم موشها شد. در این مرحله تمایل موشها به خوردن غذای ناسالم نیز بیشتر از دفعه قبل بود. محققان با تست چند دارو دریافتند که موادی که CRF را از اتصال به سلولهای مغزی بازمیدارند، تمایل موشها به غذاهای ناسالم و عادات غذایی آنها را کاهش میدهد. گفتنیاست که برای اولین بار در دهه 90 میلادی دانشمندان به فکر استفاده از بازدارندههای CRF برای درمان اعتیاد به الکل و مواد مخدر و افراد سیگاری افتادند.
طبق اين استاندارد دور كمر كمتر از 90 طبيعي، دور كمر بين 90 تا 95 فرد نشانه چاقی است و اگر دور كمر بالاتر از 95 باشد، فرد، نياز به درمانهاي پزشكي دارد و چاقي مفرط دارد. وي اضافه كرد: در اكثر افراد، چاقي عمومي و چاقي شكمي همراه يكديگر وجود دارد ولي ممكن است فرد توده بدني بالاي 25 تا 30 نداشته باشد و از اين نظر چاق نباشد اما دچار تجمع چربي در ناحيه شكمي باشد كه اين مسئله نيز خطر بيماريهاي قلبي و عروقي را افزايش ميدهد. دلشاد گفت: يكي از معيارهاي تشخيص؛ استفاده از اندازه توده بدني است؛ بدين معني كه عدد وزن به كيلوگرم در مجذور قد به متر تقسيم ميشود و اگر عدد حاصل زير 25 بود طبيعي است، البته نمايه توده بدني بين 18تا 20 براي زنان ميتواند طبيعي باشد و در نمايه توده بدني بين 25 تا 35 فرد اضافه وزن دارد، اگر بيش از 30 باشد فرد چاق است و اگر بالاتر از 35 تا 40 باشد فرد دچار چاقي شديد است.
خوردن سرپایی و سریع غذا ممکن است برای افرادی که میخواهند وزنشان را کم کنند، عاقلانه نباشد.به گزارش لایوساینس یک پژوهش جدید نشان میدهد که بلعیدن مقدار زیادی غذا با سرعت زیاد، آزاد شدن هورمونهای معینی در روده را که باعث میشود، شما احساس پری کنید، مختل میکند. نتیجه این است که بدن شما یادآور لازم را دریافت نمیکند که زمان متوقف کردن غذاخوردن رسیده است و این امر ممکن است به افراط در خوردن بینجامد. البته این بررسی محدودیتهایی هم داشت. تعداد افرادی که مورد آزمایش قرار گرفتند تنها 17 نفر بود. اما بررسیهای قبلی هم موید این امر بودهاند که کند غذا خوردن میتواند کلید غذا خوردن در حد طبیعی باشد. یکی از چنین بررسیهایی، نشان داد که دست کم 12 دقیقه طول میکشد که پیامهای سیری در افراد لاغراندام از روده به مغز برسند، و در فرد چاق این مدت دست کم 20 دقیقه به طول میانجامد.نتیجه اینه شما نیاز دارید که به آهستگی غذا بخورید تا پیامهای سیری آنقدر وقت داشته باشند که به مغز برسند.سرپرست این پژوهش جدید، دکتر آلکساندر کوکینوس از بیمارستان عمومی لایکو در آتن گفت: "یافتههای ما در مورد یکی از جنبههای پرخوری در روزگار مدرن بینش بیشتری فراهم میکند، این حقیقت که بسیاری از افراد، در نتیجه فشار شرایط کاری و زندگی، نسبت به گذشته سریعتر و به مقدار بیشتر غذا میخورند."در این بررسی، همه مشارکتکنندگان یک فنجان (300 میلی لیتر) بستنی در حین دو جلسه متفاوت خوردند، در یک جلسه آنها 5 دقیقه و در جلسه دیگر 30 دقیقه وقت داشتند، بستنی را تمام کنند. پژوهشگران نمونههای خونی را از این افراد در شروع خوردن بستنی و در فواصل 30 دقیقهای برای 3.5 ساعت جمعآوری کردند.افرادی که به آهستگی میخوردند، غلظتهای بالاتری دو هورمون رودهای، پپتید YY و یک پپتید شبه گلوکاگونی را در خونشان داشتند که بوسیله معده پس از خوردن غذا ترشح میشوند و به عنوان پیامدهنده سیری بر مغز عمل میکنند.
مسلمه که یکی از مهم ترین عوامل چاقی ما بخصوص ایرانی ها خوردن کربوهیدرات های فراوونه. نون برنج ماکارونی و... باعث شده با اینکه ما چربی زیادی تو غذاهامون نیست ولی خوب شکم های بزرگی داشته باشیم و خانم ها باسن های بزرگ. یکی از راهبردهای لاغری کم کردن غذاهایی مثل برنج و ماکارونی و حتی در مواردی حذف اوناست که می تونه خیلی رضایت بخش باشه. ولی خطری که اینجا به وجود می آد اینه که گاهی اوقات نخوردن برنج و ماکارونی رو با خوردن نونه فراوون جبران کنیم که هیچ تاثیری در کاهش وزن نخواهد داشت. نباید از چاله به چاه افتاد.
تو دور اول چربی سوزونی بسیاری از غذا ها رو به مدت دو ماهی که تو رژیم کم کالری(زیر ۱۰۰۰) بودم حذف کردم. به خصوص هیدرات های کربن که واقعا عامل چاقی ما هستند. نتیجه هم مطلوب بود در این مدت حدود ۱۵ کیلو کم کردم یعنی هفته ای تقریبا دو کیلو. با بازگشت وزنم به حالت اول و افزایش ده کیلویی به این نتیجه رسیدم که سیاست جذف خیلی چواب نمی ده و باید خوردن غذاها رو تعدیل کنم تا همیشه هر غذایی رو بخورم ولی به میزان کم. ولی در این مورد برنج و ماکارونی و نون رو باید استثنا کرد چون واقعا آدم رو چاق میکنن. حالا سیاست چربی سوزونی سیاست تعدیله. تا ببینیم چی پیش میاد.
نتایج تحقیقات نشان میدهد افرادی که غذای فرآوری شده مصرف میکنند بیشتر در معرض ابتلا به افسرگی قرار دارند . مطالعات محققان دانشگاه کالج لندن نشان میدهد که افرادی که از غذای فرآوری شده تغذیه میکنند بیشتر از آنها که سبزیجات و میوههای تازه و ماهی مصرف میکنند در معرض ابتلا به افسرگی قرار دارند. نتایج این مطالعات که در ژورنال روانپزشکی بریتانیا منتشر شدهاست، دادههای رژیم غذایی ۳۵۰۰ نفر و میزان ابتلای آنها به افسردگی در ۵ سال بعد را با هم مقایسه میکند. محققان این ۳۵۰۰ نفر را به دو دسته تقسیم کردند. یک دسته آنهای که غذاهایی نظیر سبزیجات و میوهها مصرف میکنند و آنهایی که رژیم غذاییشان پر از مواد فرآوری شده از جمله دسرهای شیرین، غذاهای سرخ شده، گوشت فرآوری شده، غلات فرآوری شده و لبنیات پرچرب است. آنها با در نظر گرفتن عواملی نظیر جنیست، سن، سطح تحصیلات، فعالیت بدنی، استعمال دخانیات و بیماریهای مزمن به تفاوتهای عمدهای در میزان ابتلای این دو گروه به افسردگی دست یافتند. به این ترتیب گروه اول ۲۶ درصد کمتر دچار به بیماری افسردگی شدند و در مقابل گروه دوم ۵۸ درصد بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری بودند. از طرفی، این گمان در بین پزشکان وجود دارد که افرادی که به افسردگی مبتلا هستند غذاهای سالم کمتری در رژیم غذایی خود دارند. البته این مطلب رابطهای با نتایج مطالعات تیم کالج لندن ندارد چرا که در مورد افراد شرکت کننده در مطالعه، هیچ رابطهای بین رژیم آنها و افسردگیهای پیشین آنها وجود نداشت. مولف این تحقیق، دکتر آرچانا سینگ اشاره میکند که یک عامل دیگری که میتواند نتایج تحقیقات تیمش را توجیه کند، نحوه زندگی این افراد است. هنوز رابطه دقیق رژیم غذایی با افسردگی معلوم نیست ولی دانشمندان معتقدند که رابطه احتمالی بین التهاب ایجاد شده توسط این غذاها و افسردگی وجود دارد.
در اواخر قرن بیستم دانشمندان بر روی این هورمون تحقیق کردند و متوجه شدند که این هورمون نقش بسیار مهمی در رشد نوزادان و بچه ها دارد.هورمون زوماتوتروپین نقش دیگری نیز دارد : این هورمون مانع از جمع شدن چربی در بدن می شود و چربی ها را می سوزاند.اگر می خواهید اندامی مناسب داشته باشید سعی کنید هیچ وقت اجازه ندهید چربی ها در بدن شما انباشته شوند.
راه های افزایش STH
- به خواب خود اهمیت دهید و سعی کنید حداقل 7 ساعت در شبانه روز بخوابید, زیرا خواب خود منجر به ترشح هورمون زوماتوتروپین به میزان کافی به خون شده و باعث ذوب چربی بدن می شود.
- اگر در طول روز احساس خستگی نمودید, یک خواب کوتاه می تواند باعث ترشح هورمون STH به خون شود. البته اگر انسولین در خون نباشد.
- مصرف نوشابه های شیرین مانع ترشح هورمون زوماتوتروپین شده و نیز هورمون ملاتونین نیز که مسئول به خواب رفتن شما است, کمتر ترشح می شود.
- ورزش را فراموش نکنید. ورزش باعث ترشح هورمونSTH می شود.
- شام خود را قبل از ساعت 8 شب صرف نمایید.سعی کنید از غذا های حاوی ویتامین B6 ,C و پروتئین مصرف کنید, زیرا این مواد موجب ترشح هورمون STH می شود.